Warning: session_start() [function.session-start]: Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /news8b.php:1) in /setup.php on line 11

Warning: session_start() [function.session-start]: Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /news8b.php:1) in /setup.php on line 11
Polskie Towarzystwo Anestezjologii i Intensywnej Terapii
 
  Zasady opłacania składek

Nowe zasady płatności składek członkowskich PTAiIT
 
  Deklaracja członkowska

Wzór deklaracji członkowskiej do pobrania ...
 
Pismo przewodnie Piśmiennictwo Standardy Wymagania
STANDARDY POSTĘPOWANIA ORAZ PROCEDURY MEDYCZNE PRZY UDZIELANIU ŚWIADCZEŃ ZDROWOTNYCH Z ZAKRESU ANESTEZJOLOGII I INTENSYWNEJ TERAPII W ZAKŁADACH OPIEKI ZDROWOTNEJ
  1. Standardy postępowania oraz procedury medyczne w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii obejmują następujące świadczenia:
    • anestezję, tj. wykonywanie znieczulenia ogólnego lub regionalnego do zabiegów operacyjnych oraz dla celów diagnostycznych i leczniczych
    • intensywną terapię, tj. postępowanie mające na celu podtrzymywanie funkcji życiowych oraz leczenie chorych w stanie zagrożenia życia spowodowanych potencjalnie odwracalną niewydolnością jednego lub kilku podstawowych układów organizmu
    • leczenie bólu ostrego i przewlekłego, niezależnie od przyczyny
    • resuscytację, tj. działania przywracającego funkcję organizmu po wystąpieniu nagłego zatrzymania krążenia
  2. W szpitalach, w których udzielane są świadczenia zdrowotne w zakresie anestezjologii i intensywnej terapii powinny być utworzone oddziały anestezjologii i intensywnej terapii a w razie, gdy oddział taki nie został utworzony, zadania z tego zakresu wykonywane są w ramach oddziału anestezjologii.
  3. Anestezja jest zaawansowaną ingerencją w funkcjonowanie organizmu ludzkiego i wymaga lekarskiej wiedzy oraz doświadczenia. Dlatego każdy rodzaj anestezji należy do działalności lekarskiej. Nie można wyróżniać mniejszych lub większych znieczuleń nadając postępowaniu anestezjologicznemu różną wartość.
  4. Świadczenia zdrowotne z zakresu anestezjologii polegające na wykonywaniu znieczulenia ogólnego lub regionalnego i zapewnieniu bezpiecznego funkcjonowania organizmu w czasie znieczulenia, uwzględniając przygotowanie do znieczulenia i bezpośrednią opiekę poznieczuleniową, mogą być wyłącznie udzielane przez specjalistę anestezjologa lub lekarza w trakcie specjalizacji z anestezjologii i intensywnej terapii działającego pod nadzorem specjalisty.
  5. Ustala się standardy postępowania i procedury medyczne przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezjologii.
    1. Wszyscy pacjenci poddani procedurom anestezjologicznym powinni zostać ocenieni przed wykonaniem znieczulenia podczas wizyty anestezjologicznej. Wizyta ta obejmuje wywiad, badanie fizykalne, analizę dokumentacji, przedstawienie planu postępowania określającego m.in. potrzebę wykonania dodatkowych badań i konsultacji oraz rodzaj zastosowanej premedykacji. Pacjent wyraża uświadomioną zgodę na piśmie na proponowane postępowanie anestezjologiczne. Zalecane jest stosowanie ujednoliconej dokumentacji przedoperacyjnej zawierającej ocenę stanu pacjenta i potwierdzenie przez niego przyjęcie do wiadomości informacji o znieczuleniu i jego ryzyku.
    2. Ocena anestezjologiczna powinna być dokonana, przy zabiegach planowych, w dobie poprzedzającej wykonanie znieczulenia. W miarę możliwości wizyta anestezjologiczna powinna być dokonana przez wykonującego znieczulenia. Zalecana jest ocena pacjentów w trybie ambulatorium anestezjologicznego.
    3. Lekarz anestezjolog powinien być świadomy problemów zagrożenia związanego ze zmęczeniem. Ma on obowiązek ograniczenia problemu zmęczenia w warunkach w jakich pracuje. Zatrudniający anestezjologów zobowiązani są do zapewnienia i nadzorowania warunków pracy tak, aby uniknąć ryzyka zmęczenia u zatrudnionych anestezjologów.(EU)
    4. Przed przystąpieniem do znieczulenia anestezjolog zobowiązany jest do:
      • sprawdzenia wyposażenia stanowiska do znieczulenia
      • skontrolowania sprawności działania aparatury anestezjologicznej oraz innych urządzeń stosowanych podczas znieczulenia
      • skontrolowanie właściwego oznakowania strzykawek z lekami anestetycznymi, płynów infuzyjnych, testów zgodności parametrów krwi
      • dokonania identyfikacji pacjenta i sprawdzenia jego zgody na znieczulenie
    5. Anestezjolog znieczulający może obsługiwać jedno stanowisko znieczulenia. Podczas znieczulenia lekarzowi towarzyszy przeszkolona pielęgniarka. Lekarz znieczulający powinien znajdować się w bezpośredniej bliskości pacjenta przez cały okres znieczulenia, co oznacza możliwość wzrokowego lub głosowego kontaktu ze stanowiskiem znieczulenia. Specjalista anestezjolog indywidualnie określa ilość stanowisk, które obejmuje nadzorem, w zależności od wyszkolenia lekarzy będących w trakcie specjalizacji oraz stopnia ryzyka znieczulenia. W czasie nadzoru specjalista nie wykonuje osobnego, własnego znieczulenia.
    6. Znieczulenie zostaje wykonane albo bezpośrednio przez specjalistę anestezjologa albo przez lekarza specjalizującego się w anestezjologii i intensywnej terapii pod nadzorem specjalisty. Nadzór oznacza ciągłą obecność w obrębie bloku operacyjnego i dostępność na wezwanie w ciągu kilkunastu-kilkudziesięciu sekund (czasie krótszym od 1 minuty - alternatywa). Lekarz nadzorujący może powierzyć większą samodzielność (samodzielne wykonywanie znieczulenia) lekarzom w trakcie specjalizacji po zakończeniu połowy okresu szkoleniowego (3 lat). Nie zwalnia go to od współodpowiedzialności w razie wystąpienia powikłań.
    7. Lekarz wykonujący znieczulenie sporządza protokół znieczulenia uwzględniający jego przebieg: stosowane metody postępowania, rodzaj i dawki stosowanych preparatów farmakologicznych, wartości parametrów podstawowych funkcji życiowych oraz badań laboratoryjnych a także ewentualne powikłania. W razie występowania powikłań powinny one zostać poddane systematycznej analizie i ocenie przez pracowników oddziału.(EU)
    8. Jeżeli odpowiedzialność za znieczulenie przechodzi na innego lekarza anestezjologa to musi on zapoznać się ze wszystkimi informacjami odnośnie stanu znieczulanego, przebiegu znieczulenia oraz funkcjonowania aparatury. Monitorowane parametry funkcji życiowych pacjenta odnotowywane są w protokole znieczulenia w momencie przekazania pacjenta i zostają potwierdzone podpisem przez przejmującego znieczulenie.
    9. Lekarz prowadzący znieczulenie może opuścić znieczulanego pacjenta w celu dokonania czynności resuscytacyjnych u innego pacjenta, jeśli uzna, że opuszczenie znieczulanego pacjenta nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla jego życia.
    10. Transport pacjenta bezpośrednio po zakończeniu znieczulenia do sali/ oddziału poznieczuleniowego powinien odbywać się pod nadzorem lekarza anestezjologa z użyciem niezbędnego sprzętu, określonego przez lekarza.
    11. W bezpośrednim okresie po znieczuleniu ogólnym i regionalnym pacjenci przekazywani są do sali/ oddziału poznieczuleniowego.
    12. Sale/ oddziały poznieczuleniowe posiadają odpowiednią do wielkości bloku operacyjnego ilość stanowisk wyposażonych w sprzęt do podstawowego monitorowania pacjentów, prowadzenia resuscytacji, wentylacji mechanicznej oraz innych działań diagnostycznych i terapeutycznych zgodnie ze szczegółowymi wymaganiami, jakim powinny odpowiadać te pomieszczenia.
    13. Za leczenie w obrębie sal/oddziałów poznieczuleniowych odpowiedzialni są lekarze Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii.
    14. W salach/ oddziałach poznieczuleniowych opiekę nad pacjentem przejmują w pełni wyszkolone pielęgniarki anestezjologiczne.
    15. Lekarz anestezjolog, obecny w obrębie bloku operacyjnego dostępny ma być na wezwanie w sali poznieczuleniowej w czasie krótszym od 1 minuty a chirurg w ciągu 3-5 minut.
    16. Gdy pacjenci transportowani do sali/ oddziału poznieczuleniowego są wybudzeni to liczba pielęgniarek w stosunku do łóżek wynosi 1:4. Można je zwiększyć w zależności od stanu pacjentów i rodzaju wykonywanych zabiegów
    17. Sale/ Oddziały poznieczuleniowe prowadzą dokumentację swojego postępowania będącą kontynuacją obserwacji prowadzonych podczas znieczulenia.
    18. Wypis z sali/ oddziału poznieczuleniowego do oddziału macierzystego lub OIT następuje na podstawie udokumentowanej decyzji lekarskiej. Pielęgniarka transportująca pacjenta na oddział pisemnie potwierdza odebranie pacjenta. Odpowiedzialność za pacjenta przejmuje wówczas oddziała macierzysty lub OIT.
  6. Ustala się standardy postępowania i procedury medyczne przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezjologii i intensywnej terapii.
    1. Oddziały intensywnej terapii (OIT) spełniają szczególne wymagania pod względem fachowym i sanitarnym określone dla takich oddziałów szpitalnych.
    2. W OIT prowadzone jest monitorowanie czynności życiowych i podtrzymywanie funkcji niewydolnych narządów u ciężko chorych w celu przeprowadzenia odpowiednich zabiegów diagnostycznych i zastosowania leczenia stwarzającego możliwość poprawy stanu pacjenta i zapewnienie korzystnego rokowania. O przyjęciu na OIT decyduje ciężkość schorzenia a nie rozpoznanie choroby. Kryteria przyjęcia na OIT i wypisu z OIT ustala ordynator oddziału w oparciu o wytyczne Specjalisty Krajowego lub Towarzystwa Naukowego.
    3. Ordynatorem OIT jest specjalista II? z zakresu anestezjologii i intensywnej terapii. Zarządza on OIT pod względem administracyjnym i medycznym.
    4. Liczba pielęgniarek pracujących w OIT posiada zasadnicze znaczenie dla zapewnienia jakości pracy oddziału. W oddziałach o najwyższym poziomie opieki stosunek liczby pielęgniarek na zmianie do liczby pacjentów powinien wynosić 1:1, co oznacza, że przybliżona ilość pielęgniarek potrzebnych na 1 łóżko wynosi 6. Przy niższym poziomie opieki liczba pielęgniarek w stosunku do liczby pacjentów wynosić powinna 1:1,5 (2:3) a ilość pielęgniarek potrzebnych na jedno łóżko wynosi 4.(EU) Pielęgniarki w trakcie szkolenia specjalizacyjnego nie zastępują stałego personelu pielęgniarskiego w OIT.(EU)
    5. W OIT dostępni powinni być następujący pracownicy: fizykoterapeuta, technik elektroterapii i radiologii, personel pomocniczy i sprzątający.
    6. Lekarze oddziałowi intensywnej terapii przejmują odpowiedzialność lekarską i administracyjną za opiekę nad pacjentem przyjętym na OIT. Ich liczba nie powinna być mniejsza niż 1 na 2 stanowiska intensywnej terapii.
    7. Lekarze specjalizujący się w anestezjologii i intensywnej terapii odbywają szkolenia w OIT w pełnym wymiarze czasu pod nadzorem personelu wykwalifikowanego.
    8. Udzielanie świadczeń zdrowotnych w zakresie intensywnej terapii wymaga stałej obecności lekarza w OIT przez 24 godziny/ dobę.
    9. Stały personel lekarski OIT leczy pacjentów metodami dostępnymi współczesnej medycynie i gdy jest to potrzebne może korzystać z konsultacji specjalistów z różnych dyscyplin.
    10. Lekarze i pielęgniarki OIT prowadzą dokumentację pacjenta, która oprócz elementów wymaganych w ogólnej dokumentacji hospitalizowanego pacjenta zawiera specyficzne dla OIT elementy oceny stanu pacjenta, np. karta respiratorowa, karta rejestracji zakażeń, karta oceny ciężkości stanu pacjenta.
    11. W razie, gdy stan pacjenta nie wymaga postępowania typowego dla intensywnej terapii a w szczególności mechanicznego podtrzymywania czynności narządów, leczenie przejmują (bezzwłocznie?) inne oddziały szpitalne lub inny szpital.
    12. Ustala się następujące rodzaje podstawowych czynności medycznych, które są wykonywane w OIT określone jako: obowiązkowe (O), pożądane (P), możliwe jako opcja (M)
      • Monitorowanie:
        1. Monitorowanie krzywej ekg (O)
        2. Pomiar ciśnienia tętniczego metodą nieinwazyjną (O)
        3. Pomiar ciśnienia tętniczego metodą inwazyjną (O)
        4. Pomiar ośrodkowego ciśnienia żylnego metodą inwazyjną (O)
        5. Dodatkowy pomiar inwazyjnego ciśnienia dla oceny ciśnienia wewnątrzbrzusznego lub ciśnienia w tętnicy płucnej (P)
        6. Monitorowanie temperatury ciała (O)
        7. Pulsoksymetria (O)
        8. Kapnometria (O)
        9. Pomiar rzutu serca (P)
        10. Pomiar ciągły wysycenia tlenu krwi żylnej (P)
        11. Analiza arytmii (P)
        12. Analiza odcinka ST-T (P)
        13. Kalorymetria pośrednia (O)
        14. System ważenia pacjenta (P)
        15. Możliwość kontroli ciśnienia w balonie uszczelniającym rurkę intubacyjną (O)
        16. Ocena mechaniki funkcji oddechowej (M)
      • W OIT wymagane jest zapewnienie następujących badań dodatkowych:
        1. Całodobowa możliwość wykonywania badań laboratoryjnych a w szczególności:
          • gazometrii
          • stężenia elektrolitów
          • stężenia mleczanów
          • stężenia glukozy
          • poziomu hemoglobiny i hematokryt
          • stężenia kreatyniny
          • pomiaru ilości płytek krwi
          • pomiaru INR
          • próby krzyżowej
        2. Całodobowa możliwość wykonania przyłóżkowego zdjęcia rtg oraz badania usg na żądanie.(O)
        3. Dostępną w określonym czasie możliwość wykonania badania CT
        4. Wziernikowanie dróg oddechowych z użyciem bronchoskopu.
      • W OIT wymagana jest możliwość wykonania następujących interwencji terapeutycznych:
        1. Możliwość wentylacji mechanicznej z określeniem stężenia tlenu, wielkości ciśnienia w końcowej fazie wydechu, objętości oddechowej i/ lub ciśnienia wdechowego szczytowego i plateau.
        2. Możliwość kontrolowanego podawania leków przy użyciu należnej ilości strzykawek automatycznych, pomp infuzyjnych, pomp do podawania żywienia enteralnego.
        3. Możliwość pełnego prowadzenia zabiegów resuscytacyjnych z zabezpieczeniem drożności dróg oddechowych, możliwością defibrylacji i stymulacji elektrycznej serca (obowiązkowa zewnętrzna, pożądana ? endokawitarna)
        4. Możliwość prowadzenia terapii nerkozastępczej.
  7. Oddział anestezjologii i intensywnej terapii udziela świadczeń zdrowotnych w zakresie leczenia bólu.
    1. Podstawowym świadczeniem jest konsultacja anestezjologiczna w przypadkach bólu nie dającego się opanować konwencjonalnie używanymi metodami.
    2. Zalecana jest organizacja w obrębie oddziału anestezjologii i intensywnej terapii zespołu zajmującego się leczeniem bólu ostrego, głównie pooperacyjnego, w obrębie szpitala. Zespół leczenia bólu ostrego posiada ustaloną organizację pracy oraz dokumentację.
    3. Pracownicy oddziału anestezjologii i intensywnej terapii zajmować się mogą leczeniem bólu przewlekłego w formie konsultacji lub pracy w specjalistycznej poradni leczenia bólu. Poradnia taka funkcjonować może w obrębie oddziału anestezjologii i intensywnej terapii albo poza oddziałem
    4. W obrębie oddziału anestezjologii i intensywnej terapii mogą zostać wydzielone specjalistyczne łóżka przeznaczone dla leczenia chorych ze szczególnie trudnymi problemami bólowymi lub wymagających dla leczenia bólu wykonania inwazyjnych zabiegów terapeutycznych wymagających hospitalizacji.
  8. Pracownicy oddziału anestezjologii i intensywnej terapii udzielają świadczeń z zakresu resuscytacji krążeniowo-oddechowej w obrębie szpitala.
    1. Kierownik zakładu opieki zdrowotnej, w porozumieniu z ordynatorem oddziału anestezjologii i intensywnej terapii, ustala system komunikacji alarmowej w przypadkach nagłego zagrożenia życia a także rodzaj i rozmieszczenie w obrębie szpitala urządzeń, narzędzi i leków służących do interwencji w przypadkach nagłych oraz prowadzenia resuscytacji.
    2. Zespół anestezjologiczny powiadomiony o potrzebie działań resuscytacyjnych przybywa niezwłocznie na miejsce zdarzenia i nadzoruje oraz przejmuje prowadzenie resuscytacji.
    3. Lekarz anestezjolog podejmuje decyzje o odstąpieniu od kontynuacji działań resuscytacyjnych w przypadku ich niepowodzenia.
  9. Funkcjonowanie usług anestezjologicznych powinno być poddawane ciągłej ocenie dla właściwego zarządzenia jakością usług.(EU) Zapewnienie właściwej jakości usług i jej ciągła poprawa stanowią etyczny obowiązek każdego lekarza podczas całej kariery zawodowej a pierwotnym celem takiego działania jest zmniejszenie zagrożenia pacjenta.(EU) Ocena jakości usług powinna być przeprowadzana zarówno w stosunku do indywidualnych lekarzy jak i całego oddziału.
      Ocen indywidualna obejmuje:
    • ocenę wiedzy, umiejętności i zachowania
    • ocenę realizacji programu szkolenia ustawicznego
    • ocenę realizacji indywidualnego programu rozwoju zawodowego

      Ocena całego oddziału obejmuje:
    • ocenę organizacji i wyposażenia zgodnie ze standardami
    • ocenę wyników postępowania, ilości i rodzaju zdarzeń niepożądanych i powikłań
    • ocenę możliwości edukacyjnych i programów szkoleniowych